Her bölgede tam olarak bir SOA kaydı bulunur. Birincil alan adı sunucusunu, sorumlu kişinin e-posta adresini (@ yerine nokta ile yazılır) ve bölge her değiştiğinde artan seri numarasını içerir. İkincil sunucular bölgenin yeni bir kopyasını çekmeleri gerekip gerekmediğine seri numaralarını karşılaştırarak karar verir.
Refresh, retry ve expire zamanlayıcıları birincil ile ikincil sunucular arasındaki bu eşitlemeyi yönetir. Son alan ise herkesi ilgilendirir: çözümleyicilerin olumsuz bir yanıtı, yani bir adın ya da kayıt türünün var olmadığı bilgisini ne kadar süre önbellekte tutacağını belirler.
Sık yaşanan bir şaşkınlığın nedeni de budur: biri bir alt alan adını siz onu oluşturmadan hemen önce sorgularsa, kayıt artık yerinde olsa bile o kişinin çözümleyicisi bu süre boyunca "böyle bir ad yok" demeye devam edebilir.
Örnek
example.com. 3600 IN SOA ns1.dns-host.example. hostmaster.example.com. (
2026092001 ; serial
7200 ; refresh
3600 ; retry
1209600 ; expire
300 ) ; negative-caching TTL